กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 กลิ่นหอม
“ฝันไปเถอะ อีกไม่กี่วันแล้ว นอกจากคดีนี้จะคลี่คลายได้ในสองวัน”
จางหย่งเลิกคิ้วขึ้น ความหมายชัดเจน
เจี่ยนเหวินซิงมองเพื่อนสนิทของตัวเอง รู้สึกว่าหมอนี่ตั้งใจพูดแบบนั้นแน่ ๆ กำลังจะบ่นใส่อยู่แล้ว จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าตอนอยู่ในลานที่มีพวกคนไร้บ้านรวมตัวกันเมื่อกี้ เขาแม้จะอยู่แค่แป๊บเดียว แต่ก็ได้กลิ่นหอมจริง ๆ ถึงจะอ่อนจนแทบไม่รู้สึก แต่ก็ชัดว่ามีคนมาหยุดอยู่ตรงนั้น และสัญชาตญาณบอกว่าน่าจะเป็นผู้หญิง
สำหรับคนไร้บ้านแล้ว มีกลิ่นเหงื่อ มีกลิ่นตัวเหม็น ๆ ก็เป็นเรื่องปกติ ไม่มีทางมีกลิ่นหอมแน่ ๆ