กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 446 ร่างที่คุ้นตา
เลี่ยวหมิงนั่งอยู่บนโซฟา พอพูดประโยคนั้นจบไปเมื่อกี้ เขาก็เริ่มรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง
พอหวนคิดขึ้นมาตอนนี้ รู้สึกเหมือนตัวเองมาหาเรื่องถึงที่ ทั้งที่ตั้งใจมาเป็นฝ่ายขอให้คนช่วยแท้ ๆ
แต่ท่าทีของจูเฉิงกับพวกทำให้เขารู้สึกว่าคำขอของตัวเองถูกมองเป็นเรื่องเล่น ๆ ก็เลยอดหงุดหงิดขึ้นมาไม่ได้
แต่ถ้ามองในมุมของการคลี่คลายคดี เขาก็ยังหวังว่าสิ่งที่จูเฉิงพูดจะเป็นความจริง เขาอยากดูสักหน่อยเหมือนกันว่าผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับเชิญเป็นพิเศษตามที่ลือกันนี่มีฝีมือจริงแค่ไหน
ไม่นานจางหย่งก็เอากระดาษกับปากกามาให้ เลี่ยวหมิงเห็นเขากลับมาเร็วขนาดนั้นก็ยังแปลกใจอยู่บ้าง