กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 ถูกปั่นหัว
“ก็ประมาณนั้น”
เจี่ยงเฟิงยืนอยู่ข้างพี่ลี่ สองคนยืนไหล่ติดกัน
“ท่านไปได้ฉับไวจริงนะ ไม่หันกลับมามองสักแวบ”
มองตามหลังหลิ่วหยวนที่เดินห่างออกไป จนกระทั่งเขาขึ้นรถเก๋งสีดำและลับหายไปจากสายตา
“เจ้านาย จะกุมมือฉันไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย”
พี่ลี่พูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่น เจี่ยงเฟิงถึงได้นึกขึ้นได้ว่ามือตัวเองยังกำมือพี่ลี่อยู่ เพิ่งเตรียมจะปล่อย แต่กลับกำแน่นกว่าเดิม
“ไม่ได้นะ ฉันกว่าจะรวบรวมความกล้าได้ขนาดนี้ จะปล่อยง่าย ๆ ได้ยังไง”
ตอนพูดประโยคนี้ หน้าของเจี่ยงเฟิงแดงนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้หลบสายตาพี่ลี่ สองคนก็มองหน้ากันอยู่แบบนั้น
“แค่ก ๆ... ขอโทษที่ขัดจังหวะสองคนนะ”