กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 คำพูดพอเป็นพิธี
เจ้าของร้านทองได้ยินเจี่ยนเหวินซิงพูดแบบนี้ก็ชะงักไป รีบดึงเสื้อกั๊กแขนกุดที่ใส่อยู่มาห่อตัวแน่น ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้เป็นหน้าร้อน คงนึกว่าเขาหนาว
“อะไรนะ ผมซ่อนอะไรไว้ ไม่ต้องมาแซวเลยพี่หล่อ เดี๋ยวเลี้ยงข้าวเอง”
“พูดแล้วต้องจำนะ อย่าพูดไม่เป็นคำ ผมไม่ใช่ตำรวจ ให้คนอื่นเลี้ยงข้าวสักมื้อก็กินได้อยู่แล้ว... ผมเนี่ยชอบกิน โดยเฉพาะของหวาน ถนนลี่ตงของอร่อยเยอะ เดี๋ยวทำบันทึกคำให้การเสร็จแล้วอย่าเพิ่งไปนะ”
เจี่ยนเหวินซิงยิ้มพลางขยิบตา ทำเอาเจ้าของร้านทองออกจะเก้อ