กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 343 อีกสิบแปดปีก็ยังเป็นลูกผู้ชายตัวจริง
ทันใดนั้น หลูกุ้ยรู้สึกว่าเหงื่อตัวเองไหลโทรมทั้งตัว
เห็นอีกฝ่ายทำหน้าขรึมเหมือนเดิม ก็ไม่รู้ว่าเมามาหรือเปล่า แต่ก็ไม่ได้กลิ่นเหล้าเลย
“พี่... อย่ามาล้อเล่...น...”
ยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นพี่จวินปักมีดผลไม้เล่มหนึ่งลงบนโต๊ะ
ตอนนี้หัวหลูกุ้ยหึ่ง ๆ จะเรียกคน ก็พบว่าคนรอบข้างหยุดเล่นไพ่กันตั้งนานแล้ว กำลังมองเขาด้วยความสนใจ
“จบกัน ทั้งหมดนี้พวกเดียวกันหมด”
เขาคิดในใจเงียบ ๆ ลืมเรื่องนี้ไปเลย มิน่าถึงรู้สึกว่าคนพวกนี้ตามติดพี่จวินอยู่ตลอดทั้งวัน