กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 336 ไม่คิดว่าแกล้งป่วยจะยากขนาดนี้
“พวกคุณถามมาเลย จะถามอะไรฉันก็ตอบหมด แต่ฉันไม่ได้ฆ่าคนนะ!”
ตอนนี้เจ้าของห้องอย่างจินเจินกูคลานขึ้นมาจากพื้นแล้ว น้ำมูกน้ำตาไหลย้อย ถ้าไม่รู้มาก่อนก็คงนึกว่าจางหย่งเป็นนายหน้าจับแรงงานสมัยโบราณมาจับตัวเธอไป
เจี่ยนเหวินซิงมองเจ้าของห้องแวบหนึ่ง แต่งหน้าซะขนาดนั้นแต่เครื่องสำอางแทบไม่เลอะเลย สงสัยจะซื้อแบบกันน้ำ แถมน่าจะแพงอยู่ ไม่งั้นถ้าเป็นของตลาดนัดหรือของถูก ๆ ป่านนี้หน้านางคงเลอะเทอะไปหมดแล้ว
“คุณคือจินเจินกูใช่ไหม?”