กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 ดูท่าจะเคร่งเครียดขึ้นมา
จางหย่งหน้าบึ้งมองเถียนเสี่ยวเฟิง ส่วนอีกฝ่ายก็ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อสายตามองกลับมา
“ผมอยู่ในห้องแบบนั้นแล้วนะ ถ้าไม่ใช่ผมฆ่า แล้วจะเป็นผีฆ่ารึไง?”
ไม่รู้ว่าพูดจนมันปากหรือเปล่า เถียนเสี่ยวเฟิงเริ่มพูดพล่อยออกมาไม่หยุด
“ถังอวิ๋นชิวคนนี้แพ้ไม่เป็นรู้ไหม ทุกครั้งที่เรา ‘แข่งกัน’ คนที่แพ้ก็คือเขา พวกคุณคงเห็นพวกไหในสวนประติมากรรมแล้วใช่ไหม? ฝีมือห่วยแตกมาก ไม่สนใจความงามสักนิด แถมยังทำหยาบๆ อีก”
“คุณเล่าตั้งแต่ต้นเลย อย่ากระโดดไปกระโดดมา”
นิ้วของวังเจียไม่เคยหยุดอยู่บนแป้นพิมพ์ แต่เขารู้สึกว่าเนื้อความก่อนกับหลังมันต่อกันไม่ติด เลยเอ่ยปากให้อีกฝ่ายเล่าใหม่
“เล่าตั้งแต่ต้น?”