กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 ไอศกรีม
จริง ๆ แล้วเวินรุ่ยเฉวียนไม่รู้จักเจี่ยนเหวินซิง พอเขาเห็นมีคนนั่งอยู่บนกำแพง สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาคือความโกรธ แต่พอคิดทบทวนเสียงในโทรศัพท์เมื่อครู่ ก็ถึงบางอ้อว่าคนคนนั้นคือใคร
“แกเล่นฉันใช่ไหม? เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องแฉแกเลย! รอไปเถอะ! เป็นครูบ้าอะไร! ไปเป็นคนว่างงานซะไป!”
พูดพลางเวินรุ่ยเฉวียนก็ควักโทรศัพท์ออกมา แต่ตำรวจหลายคนที่ซุ่มอยู่ปากตรอกมาตั้งแต่แรกเดินเข้ามา จูหยานเจ๋อที่เป็นหัวหน้าตบไหล่เวินรุ่ยเฉวียน
“อย่ามาขวางทาง ดูไม่ออกเหรอว่าฉันกำลังยุ่ง!”
เขาสะบัดมือทีเดียวจนมือของจูหยานเจ๋อหลุดไป แต่เวินรุ่ยเฉวียนไม่รู้สึกเลยว่ามีอะไรผิดปกติ
สองวินาทีต่อมา เหมือนเวินรุ่ยเฉวียนจะรู้ตัว เขาชายตามองข้าง ๆ แล้วก็วิ่งหนีทันที