กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 คดีถูกคนชิงไปอีกแล้ว
คนที่อยู่ในห้องนอกจากจางหย่งที่เคยเห็นศพแล้ว ผู้จัดการศิลปินสองคนกับญาติคนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าหวังปินพูดหมายความว่าอะไร แต่คนเราก็เป็นสัตว์ที่มีจินตนาการ
“เหล่าหวัง อย่าพูดอะไรที่น่าขนลุกสิ อะไรนะที่แกว่าประกอบขึ้นมา...”
จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีลมหนาวพัดหวีดผ่าน แก้มของผู้ชายผอมแห้งมีเหงื่อหยดหนึ่งไหลผ่าน
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ พวกแกไม่รู้ก็ไม่เป็นไร ยังไงอีกไม่นานพวกแกก็ได้ไปอยู่กับลูกสาวตัวเองแล้ว ดีใจกันไหมล่ะ”
หลิวเซียวกดรีโมตในมือเต็มแรง คนรอบข้างก็ปิดตาหรือปิดหูตามสัญชาตญาณ
ผ่านความเงียบไปพักหนึ่ง ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เอ๊ะ?”