กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ถอนรากถอนโคน
“ไม่ได้ยินชื่อนี้มานานแล้วนะ คิดถึงจริงๆ เลย สิบกว่าปี ยี่สิบปีได้แล้วมั้ง?”
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มแบบกำกวม แล้วก็หวาน แต่ทุกคนที่อยู่ในห้องกลับรู้สึกหนาวๆ ยังไงชอบกล ยิ้มสวยขนาดนั้น แต่กลับไม่รู้สึกถึงอารมณ์อะไรเลยสักนิด
จางหย่งจ้องผู้หญิงคนนั้นอยู่พักหนึ่ง นึกถึงรูปที่เพิ่งเห็นเมื่อกี้ ก็จริงด้วย หน้าเหมือนผู้หญิงคนนี้มาก แทบจะไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด
“เสี่ยวเหยียนเฉวียน ไม่เจอกันตั้งนาน โตขึ้นแล้วนะ เร็วสิ มานี่มาหาแม่ ให้แม่ดูหน่อยซิ!”