กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97 เป็นพยาน
อีกด้านหนึ่ง เมื่อลู่หลีอันได้ยินว่าอวิ๋นเฉาเหยียนก็เสียโฉมเพราะขี้ผึ้งบำรุงโฉม เขาก็อดแปลกใจไม่ได้ จึงหันไปถามอวิ๋นซีเยว่ “น้องสาวเจ้าก็บาดเจ็บที่ใบหน้าหรือ?”
อวิ๋นซีเยว่พอคาดเดาอะไรได้บ้างแล้ว ในใจก็อดตื่นตระหนกไม่ได้ นางหันไปสบตากับอนุเซิ่งบนศาลาแวบหนึ่ง แล้วส่ายหน้าเบา ๆ
“ข้าไม่รู้”
จวนโหวอี้หยางอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกลนัก หลังรอราวหนึ่งก้านธูป หญิงสาวรูปร่างบอบบางผู้หนึ่งสวมหมวกคลุมม่านก็ค่อย ๆ เดินเข้ามา
นางคืออวิ๋นเฉาเหยียน!
เสื้อผ้าของนางค่อนข้างเรียบง่าย แทบไม่มีเครื่องประดับ ดูไม่เหมือนคุณหนูจากตระกูลใหญ่เลยแม้แต่น้อย