กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 เขาชอบนาง
“เช่นนั้นข้ารับไว้แล้วกัน?”
เถ้าแก่ยิ้มหน้าบาน รับเงินตำลึงไปเก็บไว้
ทันทีที่อวิ๋นเฉาเหยียนเดินออกมา น้ำเสียงของกั๋วกงพิทักษ์แคว้นก็เจือความเคารพขึ้นหลายส่วน
“หมออวิ๋น หลีอันตอนนี้...”
“พรุ่งนี้ข้าจะมาใช้เข็มรักษาลู่หลีอันอีกครั้ง”
กั๋วกงพิทักษ์แคว้นรีบพยักหน้า แล้วกล่าวอย่างจริงใจว่า “ขอบคุณหมออวิ๋น วันนี้ท่านช่วยหลีอันไว้ หากวันหน้าต้องการสิ่งใด เชิญเอ่ยปากได้เลย”
“ค่อยว่ากันวันหน้า”
อวิ๋นเฉาเหยียนโบกมืออย่างเฉยชา สะพายหีบยาแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
เถ้าแก่รีบตามออกมา ระหว่างเดิน แท่งเงินในอกเสื้อของเขากระทบกันส่งเสียงใสกังวาน