กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 นางเป็นคนดี
อวิ๋นเฉาเหยียนหลับตาลงแน่นครู่หนึ่ง กดความคับแค้นและโกรธเกรี้ยวในใจทั้งหมดลงไป
มามาเซี่ยถามต่อว่า “หลังฮูหยินช่วยท่านแล้ว นางมีปฏิกิริยาอย่างไร? พูดอะไรกับท่านบ้าง?”
นางถามอย่างร้อนใจ ถึงกับลุกขึ้น ใช้สองมือยันโต๊ะแล้วโน้มเข้าหาอวิ๋นเฉาเหยียน จับมือนางไว้แน่น อยากรู้คำตอบอย่างเร่งด่วน
อวิ๋นเฉาเหยียนมองนางอย่างสงสัย
“จำไม่ได้แล้ว”
“ลองนึกให้ละเอียดอีกสักหน่อย ตอนนั้นฮูหยินมีท่าทีผิดปกติหรือไม่?”
“เวลาผ่านไปนานมากแล้ว ข้าจำไม่ได้จริง ๆ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้ามามาเซี่ยก็เต็มไปด้วยความผิดหวัง นางยิ้มอย่างขอโทษแล้วปล่อยมือ