กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ข้าคิดว่าเจ้าชอบสีแดง
คนทั้งจวนโหวอี้หยางมารวมกันอยู่ที่นี่ บรรยากาศตึงเครียด ดูคล้ายอยากเข้าไปในห้อง แต่กลับมีสาวใช้ตัวน้อยคนหนึ่งถือไม้กวาดขวางอยู่ด้านหน้าอย่างดุดัน
ด้านหลังนางคือหญิงสาวสวมอาภรณ์สีแดง รูปร่างผอมบาง ใบหน้าซีดขาวยิ่งกว่าหิมะเมื่อมีสีแดงขับเน้น
ลู่หลีอันอดมองนางเพิ่มอีกสองครั้งไม่ได้ ความรู้สึกคุ้นเคยแต่ก็แปลกหน้าเอ่อล้นขึ้นในใจ ทว่าไม่นานเขาก็เบือนสายตากลับ
เมื่อเห็นเขามองอวิ๋นเฉาเหยียนอยู่ตลอด อวิ๋นคังก็รีบเข้ามาจับไหล่เขา แล้วเบนสายตาเขาออกไป พลางพูดกลบเกลื่อน