เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 การต่อสู้เข่นฆ่านองเลือดที่คู่คี่สูสี รอยแตกร้าวกลายอเวจีเริ่มปรากฏบนร่างของลู่ฉือ
นิ้วชี้สีขาวซีดที่เปรอะเปื้อนโลหิตมลทินสีดำของเงา ชี้ตรงมาที่แก้มขวาของตัวเองจากระยะไกล ข้ามผ่านสุญตาอันไพศาล
รอยยิ้มเย้ยหยันตรงมุมปาก ฉีกกระชากหมอกทมิฬแห่งห้วงอเวจีบนใบหน้าของมัน
เปลือกตาของลู่ฉือหลุบลงครึ่งชุ่น
เขายกหัตถ์ซ้ายขึ้น นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ขึ้นไปตามแนวกราม แล้วหยุดอยู่ใต้โหนกแก้มข้างขวา
สัมผัสไม่ถูกต้อง
ไม่มีความอบอุ่นของเนื้อหนัง และไม่มีความเปียกลื่นของบาดแผลที่ฉีกขาด ปลายนิ้วราวกับกดลงบนก้อนน้ำแข็งแห้งที่เย็นจัดจนเปราะบาง แผ่ซ่านไอหยินเยียบเย็นที่แทรกซึมลึกเข้าไปถึงซอกกระดูก
ลู่ฉือออกแรงที่ปลายนิ้วเล็กน้อย ขูดไปตามรอยบุบเบี้ยวที่ไม่อาจบรรยายนั้นเบา ๆ
เขาชักมือกลับมาตรงหน้า
บนปลายนิ้วไม่มีโลหิตสด มีเพียงหมอกทมิฬสายหนึ่งที่เหนียวข้นและส่งกลิ่นเหม็นเน่าฉุนกึก ราวกับปรสิตที่มีชีวิต กำลังเกาะแน่นในรอยลายนิ้วมือของเขาและบิดตัวไปมาอย่างบ้าคลั่ง