เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 คืนก่อนออกเดินทาง เซี่ยหนานจือเคาะประตูห้องของลู่ฉือ
หลอดไฟแบบไส้แสงสีเหลืองสลัวแขวนอยู่บนยอดกระโจมผ้าใบ มันแกว่งไปมาตามแรงลมราตรีที่พัดย้อนเข้ามา แสงเงาทอดเป็นเส้นเฉียงกระดำกระด่างบนแผ่นรองกันชื้นที่หยาบกร้าน
ในมือของลู่ฉือกำชาดอกมะลิไว้ครึ่งถุง นิ้วมือชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
ม่านประตูถูกคนเลิกขึ้นจากด้านนอก
ไม่มีความผันผวนของพลังวิญญาณธาตุน้ำแข็งที่คุ้นเคย และไม่มีกลิ่นอายสังหารอันเย็นชาเด็ดขาดเหมือนยามปกติ
เซี่ยหนานจือยืนอยู่ที่หน้าประตู
เธอปลดชุดยุทธวิธีสีดำที่ไม่เคยห่างกายชุดนั้นออก ทั้งไม่ได้สะพายดาบถังเหล็กอุกกาบาตเล่มนั้นที่แนบชิดติดตัวเสมอ บนร่างเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงยาวผ้าฝ้ายแท้สีขาวรูปแบบเรียบง่ายที่สุด ชายกระโปรงแนบชิดกับเรียวขากลมกลึงใต้การพัดผ่านของลมราตรีแห่งภูเขาคุนหลุน เผยให้เห็นข้อเท้าขาวผ่องช่วงหนึ่ง
เส้นผมยาวสีฟ้าเยือกแข็งที่มักจะมัดรวบไว้สูงในยามปกติ บัดนี้ทิ้งตัวสยายอย่างนุ่มนวลอยู่บนลาดไหล่