เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 คาบแรกสอนอะไร พระเอก: สอนพวกนายแช่เท้าอย่างถูกวิธี
น้ำแช่เท้าขุ่นมัวที่ปนเปื้อนไปด้วยกลิ่นอายของขิงแก่และหญ้าอ้ายเฉาหยดนั้น ในชั่วพริบตาที่หลุดออกจากปลายนิ้วของลู่ฉือ ก็ลากผ่านเป็นร่างเงาที่บิดเบือนแสงสว่างสายหนึ่ง
มันไม่มีเสียงหวีดร้องแหลมสูงที่ฉีกกระชากสุญตา และไม่มีแรงกดดันพลังวิญญาณที่ทำลายฟ้าทลายปฐพี
ทว่าในม่านตาของหลี่ถิงที่หดเล็กลงจนเหลือเท่าปลายเข็ม หยดน้ำนี้กลับขยายใหญ่ขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัดในสายตา พื้นผิวของหยดน้ำสะท้อนแสงเย็นเยียบของโดมวิหารห้องเรียนแบบขั้นบันได ราวกับแบกรับน้ำหนักของภูเขาไท่ซานไว้ทั้งลูก บดขยี้แรงต้านของอากาศทั้งหมดตลอดเส้นทางจนไม่อาจหลบเลี่ยงได้เลย
“หลบไป!”
รุ่นเยาว์ตระกูลขุนนางหลายคนที่นั่งข้างหลี่ถิงพากันโถมตัวล้มไปทั้งสองด้านด้วยความรู้สึกหนังหัวชาด้าน เสียงเก้าอี้ล้มคว่ำกระแทกดังระงมเป็นสายเดียวกัน
หลี่ถิงอยากจะถอย
พลังวิญญาณธาตุสายฟ้าอันบ้าคลั่งระดับ S ในร่างของเขาพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง หมายจะกางโล่อัสนีขึ้นเบื้องหน้า
ไร้ประโยชน์