เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 หวนคืนสู่รั้วมหาวิทยาลัย อธิการบดีเว่ยหยวนยิ้มตาหยี: อาจารย์ลู่ เปิดสักชั้นเรียนดีไหม
ใบหน้าชราที่เต็มไปด้วยรอยย่นของเว่ยหยวนเบียดเข้ามาในช่องหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ ลมยามค่ำพัดเนกไทของชุดสูทมาแปะอยู่บนใบหน้า เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะปัดออก ดวงตาคู่หนึ่งสว่างจ้าดุจตัววีเซิลที่อดโซมาสามวัน
มือของลู่ฉือที่ถือกระติกน้ำเก็บอุณหภูมิค้างอยู่กลางอากาศ
เขามองอธิการบดีเฒ่าที่ห้อยต่องแต่งอยู่นอกหน้าต่างชั้นสามโดยอาศัยเพียงสองมือเหนี่ยวขอบหน้าต่างเอาไว้ จากนั้นก็ก้มหน้ามองเก๋ากี้หนิงเซี่ยที่เพิ่งชงจนบานออกในแก้วของตัวเอง
“สอนหนังสือ?”
ลู่ฉือวางกระติกน้ำเก็บอุณหภูมิกลับลงบนโต๊ะน้ำชาที่บิ่นไปมุมหนึ่ง ก้นแก้วกระทบเกิดเสียงทึบ เขาทรุดกายพิงไปด้านหลัง ร่างทั้งร่างจมลงไปในโซฟาหนังเทียมเก่าคร่ำ “จิ้งจอกเฒ่า ลมหนาวข้างนอกพัดจนสมองนายกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้วหรือไง ฉันแม้แต่อาหารเช้าของตัวเองยังขี้เกียจลงไปซื้อ แล้วนายจะให้ฉันไปดูแลนักศึกษาเนี่ยนะ?”
เว่ยหยวนใช้สองมือยันตัว พลันลื่นไหลผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาดั่งปลาไหล สองเท้าแตะพื้นพลางปัดฝุ่นบนขากางเกงไปด้วยตามความเคยชิน