เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่แห่งวงการเทพ ทวยเทพตระหนก: ดาวหายนะนั่นคลุ้มคลั่งอีกแล้ว
มิติสูง ห้องประชุมโต๊ะกลมสุญตาแห่งวิหารหมื่นเทพ
ที่นี่ไร้ซึ่งแรงโน้มถ่วง ไร้ซึ่งอากาศ มีเพียงโดมฟ้าบุพกาลผืนหนึ่งที่ประกอบขึ้นจากเศษซากเมฆดาราอันแตกกระจายนับไม่ถ้วน เก้าอี้มหึมาสูงเสียดฟ้าสิบสองตัวที่หลอมสร้างขึ้นจากแก่นดาวฤกษ์ตั้งเรียงรายเป็นวงกลมอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าแห่งสุญตา
ตลอดหลายร้อยล้านปีที่ผ่านมา เก้าอี้ทั้งสิบสองตัวนี้เป็นตัวแทนแห่งเจตจำนงสูงสุดของจักรวาลมิติสูง
“บัซ—”
คลื่นสั่นสะเทือนความถี่ต่ำระลอกหนึ่งที่ทรงพลังจนฉีกกระชากมิติได้ ทะลวงผ่านกำแพงแห่งมิติ ปัดกวาดผ่านเมฆดาราอันเงียบสงบผืนนี้ไปอย่างป่าเถื่อน
ใจกลางโต๊ะกลม ภาพฉายเทพเจ้าอันเจิดจ้าสายแล้วสายเล่าต่างทยอยกันจุติลงมา
ผู้ที่ปรากฏกายขึ้นเป็นตนแรกคือเทพหลักผู้กุมอำนาจอัสนี ร่างของเขาถูกห่อหุ้มไว้ด้วยสายฟ้าสีม่วงอันบาดตา ทันทีที่ปรากฏตัว เขาก็ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะยาวเมฆดาราตรงหน้าฉาดใหญ่
ชั่วขณะที่หัตถ์ฟาดลงมา อัสนีที่วนเวียนรอบปลายนิ้วของเขาก็ส่งเสียง “เปรี๊ยะ” ลัดวงจร ถึงขั้นมีประกายไฟฟ้าที่ควบคุมไม่อยู่สองสามจุดกระเซ็นไปโดนเก้าอี้ข้าง ๆ
“ใครทำ”