กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 ฟันนิ้วแห่งห้วงอเวจีขาดในดาบเดียว เสียงครางอกร้องดังมาจากมิติสูง
นิ้วชี้และนิ้วกลางที่แนบชิดกันของลู่ฉือแฝงไว้ด้วยลำแสงสีทองหม่นอันสุขุม กวาดผ่านท้องฟ้าไปอย่างสบายอารมณ์
ไม่มีปราณกระบี่ฉีกกระชากเวหา ไม่มีเสียงตู้มสะเทือนเลื่อนลั่นจนแก้วหูแทบแตก
การโจมตีครั้งนี้เงียบเชียบราวกับช่างตัดเสื้อชราใช้กรรไกรตัดผ่านผืนผ้าไหม การฟันที่สร้างขึ้นจาก “กฎเกณฑ์กายภาพสัมบูรณ์” ล้วน ๆ กลายเป็นระลอกคลื่นโปร่งใสที่ยากจะแยกแยะด้วยตาเปล่า ลอยพุ่งต้านกระแสพายุแรงโน้มถ่วงที่ทะลักทลายขึ้นไป
นิ้วมหึมาแห่งห้วงอเวจีที่บดขยี้หลงจ้านเทียนจนกระดูกแหลกได้นั้น พลันชะงักงันในเสี้ยววินาทีที่สัมผัสโดนระลอกคลื่นชั้นนี้
แม้แต่การขัดขวางเพียงหนึ่งมิลลิวินาทีก็ไม่เกิดขึ้น