เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 ลู่ฉือถอนหายใจ: ออกมาโลดแล่น ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องชดใช้
ในรอยแยกที่ปริแตกบนฟากฟ้า โลหิตมลทินสีดำไหลทะลักย้อนลงมาราวกับน้ำตก
นิ้วมหึมาแห่งห้วงอเวจีที่ใหญ่โตดุจดวงดาวนั้น เพียงแค่ยื่นกระดูกนิ้วออกมาครึ่งท่อน มลทินลดมิติที่แฝงมาด้วยก็ทำลายแนวป้องกันของเมืองเจียงจนพังพินาศสิ้นแล้ว แรงโน้มถ่วงผกผัน ตึกสูงระฟ้าแหลกสลายกลายเป็นผุยผงกลางเวหา เมืองทั้งเมืองกลายเป็นสุสานไร้น้ำหนักขนาดยักษ์
สรรพสิ่งเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง
ณ ใจกลางซากปรักหักพัง ลู่ฉือยัดกระติกน้ำเก็บอุณหภูมิที่สีลอกใบนั้นใส่มือซ้ายของเซี่ยหนานจือ
ความอบอุ่นที่ยังหลงเหลือบนผิวโลหะของกระติกน้ำ แล่นผ่านฝ่ามือเข้าสู่เส้นลมปราณที่แข็งตายเพราะความหนาวของเซี่ยหนานจือ นางคุกเข่าข้างเดียวอยู่บนพื้นโลหะที่เต็มไปด้วยคราบน้ำมันเครื่องและคราบเลือด หอบหายใจอย่างรุนแรง แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด