กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 เฒ่าเฉินฟื้นคืนเกียรติภูมิระดับค้ำจุนแผ่นดิน เฒ่าชราผู้นี้ขอปลดปล่อยความคลั่งวัยเยาว์
ไม้กวาดทางมะพร้าวเก่าคร่ำคร่าด้ามใหญ่ที่ขนร่วงไปเกินครึ่งและมีซี่ไม้ไผ่หักผูกไว้สองสามท่อนนั้นพาดขวางอยู่กลางอากาศอย่างมั่นคง
ไร้ซึ่งแสงวิญญาณส่องประกายใด ๆ มันเปรียบดั่งเหวสวรรค์ที่ไม่อาจก้าวข้าม ขวางกั้นจิตสังหารเย็นเยียบถึงชีวิตทั้งสามสายไว้เบื้องหน้าซุนอู้ในระยะสามฉื่อได้อย่างสิ้นเชิง
ลึกเข้าไปในทางเดินโลหะอันมืดมิด มีเสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังแว่วมา
“พวกแกคนหนุ่มสาวสมัยนี้นี่ ตีกันก็ตีกันไปสิ ทำไมต้องทำพื้นสกปรกเลอะเทอะขนาดนี้ด้วย ตาแก่คนนี้เพิ่งถูพื้นไปเมื่อวาน คราวนี้คงโดนหักเงินเดือนอีกแล้ว”
พร้อมกับเสียงฝีเท้าเชื่องช้า เฒ่าเฉินเดินออกมาจากเงามืด