เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 คนอื่นด่าลู่ฉือว่าสวะ ดอกไม้งามประจำมหาวิทยาลัยพุ่งไปตบหน้าชาฉาดใหญ่
น้ำโคลนกระเด็นใส่รองเท้าแตะคีบที่สึกหรออย่างหนัก
ลู่ฉือหลุบตาลง กวาดมองจุดโคลนขุ่นมัวบนหลังเท้า เขาไม่ได้รีบร้อนโมโห เพียงแค่เอื้อมมือไปข้างเอวด้านหลังอย่างเชื่องช้า ปลายนิ้วเพิ่งแตะโดนขอบกระติกน้ำเก็บอุณหภูมิที่สีลอก กะว่าจะดื่มน้ำเก๋ากี้เจ็ดสิบห้าองศาเพื่อสงบสติอารมณ์สักอึก
นิ้วมือที่แทบจะทิ่มโดนปลายจมูกของเขาข้างนั้น ยังคงสั่นระริกอย่างโอหังอยู่กลางอากาศ
“ไอ้เศษสวะคนงานจิปาถะระดับ F นอกจากการอยู่รอวันตายไปวัน ๆ แล้วยังจะทำอะไรเป็นอีก มันคู่ควร...”
รอยเย้ยหยันตรงมุมปากของรุ่นพี่ยังไม่ทันแย้มออกเต็มที่ คำด่าทอบาดหูก็พลันติดคาอยู่ในลำคอ
ลู่ฉือยังไม่ทันได้บิดฝากระติกน้ำเก็บอุณหภูมิด้วยซ้ำ
เซี่ยหนานจือที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ขยับตัว