กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 สิ่งมีชีวิตมารระดับ SSS มองดูมนุษย์ที่กำลังกรน ไม่กล้าขยับและไม่กล้าขยับเลยแม้แต่น้อย
ขวานยักษ์ลาวาที่ฟันผ่าท้องฟ้าตกลงมาเสียงดังตู้ม
พายุคลั่งที่โอบล้อมคมขวานกดทับร่มกันแดดลูกไม้สีชมพูคันนั้นจนโค้งงอ โครงร่มส่งเสียงเสียดสีชวนเสียวฟัน คมขวานเหลือระยะห่างจากใบหน้าที่คลุมด้วยเศษผ้าผืนนั้นเพียงหนึ่งกำปั้น กระทั่งยังได้กลิ่นไหม้เกรียมที่สะเก็ดไฟซึ่งลอยเคว้งในอากาศกำลังจะจุดติดเนื้อผ้า
วินาทีถัดมา เวลาราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลา
ไม่มีการระเบิดกึกก้องดุจดาวอังคารชนโลกมนุษย์ ไม่มีความน่าสังเวชของเนื้อหนังที่ฉีกขาดกระเด็น