เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 วางมาดต่อหน้าเทพงั้นเหรอ? ลู่ฉือแสยะยิ้มเย็น: แกคิดว่าแกเป็นตัวอะไร
ก้นห้วงอเวจี
ลมกรรโชกพัดหอบเอาเศษน้ำแข็งละเอียด ซัดสาดลงบนเสื้อยืดสีขาวซีดจากการซักของลู่ฉือ
เขาค่อย ๆ ดึงนิ้วก้อยที่กำลังแคะหูอยู่ออกมา แล้วยกขึ้นมาเป่าเบา ๆ ที่ริมฝีปาก ท่าทางแบบนั้น ช่างดูสบายอารมณ์ราวกับเพิ่งกินบาร์บีคิวข้างทางเสร็จแล้วกำลังแคะเศษเนื้อตามซอกฟันอย่างไรอย่างนั้น
บนกำแพงเมือง ฮั่วพั่วซานที่ถูกอำนาจเทพกดทับจนแนบติดกับพื้นอย่างแน่นหนา ได้แต่ฝืนเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก และมองไปยังผู้ชายที่อยู่เบื้องล่างห้วงอเวจีผ่านดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยคราบเลือด
เขากำลังทำอะไรอยู่
นั่นมันคือเงาร่างแท้จริงของเทพเจ้าที่ข้ามมิติจุติลงมาเชียวนะ! ต่อให้เป็นเพียงเงาร่างสายหนึ่ง แต่กฎเกณฑ์มิติสูงที่แฝงอยู่ภายในนั้น ก็เพียงพอที่จะบดขยี้ยอดฝีมือระดับทลายเขตแดนระยะสูงสุดคนใดก็ตามบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้แล้ว!