เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 เรื่องราวยุติสะบัดแขนเสื้อจากไป ซ่อนเร้นชื่อเสียงและผลงาน ลู่ฉือแทะมันหวานต่อไป
ลู่ฉือปัดเศษผงสนิมที่ตกค้างบนฝ่ามือออก
ดวงตาคู่นั้นที่มักแฝงแววเกียจคร้านอยู่เป็นนิจ หลังจากยืนยันว่าก๊าซพิษมิติสูงสายนั้นกลางอากาศถูกลบล้างไปจนหมดสิ้นแล้ว ก็กลับคืนสู่ความราบเรียบอย่างรวดเร็ว
“กระบี่ผุพังเล่มนี้ คุณภาพแย่เกินไปจริง ๆ แค่ออกแรงนิดหน่อยก็แหลกเป็นเศษซากแล้ว” ลู่ฉือบ่นพึมพำในใจประโยคหนึ่ง
เขาล้วงมือกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกงขาสั้นตัวใหญ่ แล้วค่อย ๆ เดินเยื้องย่างออกมาจากเงามืดของกำแพงหักท่อนนั้นอย่างเชื่องช้า
สนามประลองในยามนี้ ยังคงจมดิ่งอยู่ในความตกตะลึงพรึงเพริดถึงขีดสุดอันเกิดจากกระบี่นั้น
หลงจ้านเทียนค่อย ๆ ร่อนลงมาจากกลางอากาศ บนหน้าผากของผู้บัญชาการระดับครึ่งเทพผู้นี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อผุดพราย ดวงตาคู่ที่สามารถมองทะลุภาพลวงตาได้คู่นั้นจับจ้องไปยังจุดที่ค่ายกลเวทเพิ่งจะแตกดับไปอย่างไม่วางตา
ไร้ซึ่งปราณกระบี่หลงเหลือ
ไร้ซึ่งความผันผวนของพลังวิญญาณ