เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 เทพเจ้าส่งเสี้ยวดวงจิตลงมา ได้แค่นี้เองเหรอ? ยังไม่พอยัดซอกฟันฉันเลย
ลู่ฉือเป่าขี้หูที่เพิ่งดีดออกจากนิ้วก้อยทิ้งไป กระทะก้นแบนในมือวาดผ่านความมืดสลัวภายในถ้ำเป็นเส้นโค้งอย่างไม่ใส่ใจตามการเคลื่อนไหวของเขา
คำพูดประโยคนี้ ในวิหารใต้ดินที่อบอวลไปด้วยแรงกดดันเทพเจ้ามิติสูง ช่างขัดหูราวกับการผายลมเสียงดังสนั่นกลางหอแสดงดนตรีซิมโฟนี
บิชอปอาภรณ์ม่วงที่เหลือลมหายใจเพียงรวยรินและกำลังถูกสูบกลืนพลังชีวิต เบิกดวงตาปลาตายที่แทบจะถลนออกมานอกเบ้าจ้องเขม็งไปที่ลู่ฉือ หากเขายังเหลือเรี่ยวแรงจะด่าทอสักนิด คงก่นด่าบรรพชนสิบแปดชั่วโคตรของผู้ลบหลู่ที่ไม่เจียมกะลาหัวคนนี้ไปรอบหนึ่งแล้วอย่างแน่นอน
นั่นคือเทพมายาเชียวนะ!
ต่อให้เป็นเพียงเสี้ยวดวงจิต ก็ยังคงเป็นตัวตนที่อยู่เหนือมวลกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินนี้!