เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 สัตว์มารระดับเจ้าเหนือหัวผู้น่าสงสาร แมวส้มต้าหวงรับลูกบุญธรรมชายหนึ่งตัว
ภายในดวงตากลมโตที่แต่เดิมแสร้งทำเป็นไร้พิษภัยคู่นั้น ประกายอัคคียมโลกสีเขียวเรืองอันเป็นของพยัคฆ์วายุฉีกเงาขั้นสองพลันลุกโชนขึ้นมาอย่างไร้สัญญาณเตือน
มันจ้องเขมร็งไปยังจระเข้มังกรห้วงอเวจีขั้นสี่ตัวนั้นที่ยังคงน้ำลายไหลย้อยอย่างเย็นชา
กลิ่นหอมของเนื้อย่างที่ชวนให้น้ำลายสอในอากาศ พริบตานั้นถูกปราณปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวจนไม่อาจอธิบายด้วยหลักเหตุผลตัดขาดลงอย่างสิ้นเชิง
แมวส้มต้าหวงค่อย ๆ ก้าวเดินออกมาจากเงามืดของโซฟาหนังแท้อย่างเชื่องช้า
มันไม่ได้ขยายร่างกลายเป็นสภาวะคลุ้มคลั่งยาวสี่เมตรในชั่วพริบตาเหมือนคราวก่อนที่จัดการกับเม่ยจีในหอพัก หากแต่ยังคงรักษารูปลักษณ์ของแมวส้มตัวอ้วนกลมจนมองไม่เห็นคอและมีขนเป็นมันเลื่อมเอาไว้เช่นเดิม
มันถึงกับหาวออกมาวอดหนึ่ง ก้าวย่างด้วยฝีเท้าแมวอันสง่างามและเกียจคร้าน เดินตรงไปยังจระเข้มังกรห้วงอเวจีที่มีขนาดตัวใหญ่กว่ามันหลายร้อยเท่าทีละก้าว
“เหมียว”