กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ความคลางแคลงใจของเซี่ยหนานจือ คุณยังปิดบังฉันอีกกี่เรื่องกันแน่?
“กริ๊ก”
เสียงกระทบของโลหะอันคมชัดดังก้องสะท้อนอยู่ภายในหอพักเดี่ยวขนาดไม่ถึงสิบห้าตารางเมตร
ลู่ฉือกลืนแตงโมคำนั้นที่อมอยู่ในปากลงคอ น้ำแตงโมไหลเปรอะตามมุมปาก เขาคว้าทิชชูมาเช็ดลวก ๆ แผ่นหนึ่ง ดวงตาสีอำพันที่มักจะแฝงแววง่วงงุนอยู่หลายส่วนคู่นั้น หยุดมองท่าทางการลงกลอนประตูของเซี่ยหนานจืออยู่สองวินาที
ท่าทางแบบนี้
หากเปลี่ยนเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว คงนึกว่าดาวมหาวิทยาลัยสาวฉายาภูเขาน้ำแข็งคนนี้บุกมาตรวจห้องเพื่อจับชู้เสียแล้ว
“เถ้าแก่เนี้ย คุณเพิ่งออกจากโรงพยาบาลแท้ ๆ ไม่นอนพักในห้องผู้ป่วยพิเศษ กลับแล่นมาสัมผัสชีวิตความเป็นอยู่ตรงนี้ของฉันเนี่ยนะ”