เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ซูจิ่วเอ๋อร์ สาวน้อยตัวเล็กผู้กลัวสังคม ประแจของนางทุบกะโหลกแตกได้
“แกร๊ก……เอี๊ยด——!”
เสียงนั้นบาดหูราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังใช้เล็บขูดกระดานดำ
ลู่ฉือผลักประตูปิดไม่สนิทของโกดัง กลิ่นอายผสมผสานอันเข้มข้นของน้ำมันเครื่องและสนิมเหล็กโลหะก็ปะทะเข้าที่ใบหน้า
โกดังแห่งนี้ไม่เห็นแสงแดดตลอดทั้งปี อาศัยลำแสงสีสลัวสองสามสายที่ลอดเข้ามาทางนอกประตู ลู่ฉือก็มองเห็นต้นตอของเสียง
ท่ามกลางกองชิ้นส่วนเศษซากที่สุมสูงดั่งขุนเขา
ซูจิ่วเอ๋อร์ สาวน้อยตัวเล็กผู้กลัวสังคมแห่งหน่วยส่งกำลังบำรุง คนที่ปกติแม้แต่สบตากับคนอื่นก็ยังพูดติดอ่างและเดินก้มหน้าตลอดเวลา ตอนนี้กำลังสวมกางเกงเอี๊ยมตัวโคร่งที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำมันสีดำ บนใบหน้าสวมแว่นครอบตากันลมที่ดูตลกอยู่บ้าง
ที่หลุดโลกที่สุดก็คือของในมือนาง
นั่นคือประแจไฮดรอลิกหนักทางการทหารขนาดยาวกว่าหนึ่งเมตรครึ่งและมีน้ำหนักถึงหกสิบกิโลกรัม ของสิ่งนี้ปกติจะติดตั้งอยู่บนแขนกลเพื่อใช้ถอดเตาปฏิกรณ์ของเกราะจักรกล