กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 เห็นผีแล้วมั้ยล่ะ! ทำไมพวกสิ่งมีชีวิตมารต้องเดินเลี่ยงไอ้คนที่แช่เท้าอยู่ด้วย?
ผ้าขนหนูสีชมพูผืนที่ซักจนสีค่อนข้างซีดนั้น ถูกขยับไปมาระหว่างซอกนิ้วเท้าอย่างไม่รีบร้อน
รอบด้านเต็มไปด้วยเสียงคำรามกึกก้องจนแก้วหูแทบแตกของสิ่งมีชีวิตมาร พื้นคอนกรีตถูกเหยียบย่ำจนสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว ทว่าวงกลมที่มีกะละมังแช่เท้าไม้จริงเป็นจุดศูนย์กลางและมีรัศมีสิบเมตรนั้น กลับเงียบสงบราวกับไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกับเขตต้องห้ามระดับ D ทั้งหมด
นักศึกษาชายสายโจมตีหนักคนที่ด่าลู่ฉือก่อนหน้านี้ กลืนน้ำลายที่ปนฟองเลือดลงคอไปอึกหนึ่ง
เขาลองขยับไปข้างหน้าครึ่งก้าวเพื่อหยั่งเชิง ร่างกายครึ่งซีกยื่นเข้าไปในขอบเขตของวงกลมนั้น