เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 หญิงเสแสร้งมู่หรงเสวี่ยก่อเรื่อง ดอกไม้งามประจำมหาวิทยาลัยถีบส่งหญิงเสแสร้งปลิวกระเด็น
เสียงร้องขอความช่วยเหลืออันออดอ้อนของมู่หรงเสวี่ยดังก้องไปทั่วห้างสรรพสินค้าร้างอันเวิ้งว้าง แฝงไปด้วยเสียงสั่นเครือที่จงใจปั้นแต่ง นางตะเกียกตะกายวิ่งเตลิดขึ้นมาบนระเบียงชั้นสาม หางตายังคงมีหยาดน้ำตาคลอเบ้าอยู่สองหยดคล้ายจะหยดมิติดหยด
นางไม่ได้วิ่งไปหาเซี่ยหนานจือที่ยืนถือดาบถังอยู่รอบนอกสุด ทว่ากลับพุ่งตรงไปยังลู่ฉือซึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิแทะล่าเถียวอยู่บนแผ่นรองกันชื้น
ผู้หญิงคนนี้คิดคำนวณแผนการมาอย่างแยบยลยิ่ง
เซี่ยหนานจือเป็นเหมือนเครื่องจักรแห่งการสังหารที่ไร้ความรู้สึก หลบอยู่ด้านหลังนางอาจโดนลูกหลงได้ทุกเมื่อ ส่วนลู่ฉือที่เป็นคนไร้ประโยชน์ตัวนี้แม้ไม่มีพละกำลังในการต่อสู้อะไร ทว่าด้านข้างเขากลับมีเจ้าอ้วนที่ขับเฮลิคอปเตอร์ได้ยืนอยู่ รวมถึงโลลิสาวน้อยที่ไม่รู้ความเป็นมาคนนั้น และที่สำคัญที่สุดคือ เขาดูเหมือนโล่มนุษย์ที่น่าจะควบคุมได้ง่าย
ขอเพียงหลบอยู่ข้างหลังเขา การโจมตีระลอกแรกของฝูงหมาป่ามารวายุย่อมตกใส่ตัวลู่ฉืออย่างแน่นอน