214

บทที่ 214 ดอกไม้ต้องห้ามกับความลับในห้อง

สวี่อินอินเดินไปได้ครึ่งทางก็หยุดเท้า ไม่ได้มุ่งไปทางเดิม เซี่ยซินเห็นเช่นนั้นก็ไม่ถามสิ่งใด เพียงเดินตามอย่างเงียบ ๆ เดินเลียบฝั่งแม่น้ำมาได้ครู่หนึ่ง ก็ถึงหุบเขาแห่งหนึ่ง ในหุบเขานั้น ดอกไม้ป่าหลากชนิดเบ่งบานเต็มผืน ดูไม่เกรงกลัวความหนาวเย็นของฤดูเหมันต์เลยสักนิด ดุจดอกเหมยที่ผลิบานอย่างท้าทาย สวี่อินอินยังไม่ทันจะได้ชื่นชมความงามเหล่านั้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของระบบในหัวก็ดังขึ้นด้วยความตื่นเต้นจนแทบสั่น