199

บทที่ 199 เรื่องดูตัว

“เจ้าเถ้าแก่หยางนั่นไม่ใช่คนทำมาค้าขึ้น วัน ๆ มัวแต่หมกมุ่นอ่านหนังสือบันเทิง ข้าพูดได้เลยว่า ร้านดี ๆ ของข้าอยู่ในมือเขา กลับกลายเป็นสภาพอย่างนั้น ข้าน่ะอยากเลิกให้เขาเช่ามานานแล้ว”

ผู้เฒ่าสวี่ได้ยินก็เข้าใจในทันที — มิน่าล่ะ ที่เถ้าแก่หยางพูดจาเช่นนั้น ก็เพราะไม่อยากให้มีคนมาซื้อร้านไป คิดจะถ่วงเวลาไว้ไม่ให้ขายออก จะได้เช่าต่อไปเรื่อย ๆ นั่นเอง นี่มันไม่ต่างอะไรกับ “ครองส้วมแต่ไม่ยอมถ่าย” ชัด ๆ