164

บทที่ 164 เข้าทางหลังร้าน

เมื่ออ๋องเข่าซานตรัสเช่นนั้น เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ฟางเหยียนผิงผู้นั้นช่างน่ารำคาญนัก เอาแต่คิดจะหาเรื่องเขาอยู่ร่ำไป จะระวังให้รอดพ้นทุกคราก็ยากนัก หากจัดการให้สิ้นเรื่องไปเสียครั้งเดียว ก็จะได้สงบใจเสียที ถ้าเขาลงมือเอง ย่อมต้องมีเรื่องยุ่งยากตามมาไม่รู้จบ และยังไม่แน่ว่าจะจัดการได้สำเร็จ แต่หากเป็นอ๋องเข่าซานที่ลงมือแล้วเล่า คนที่ไหนจะกล้าหาเรื่องอ๋องเข่าซานอีก?

สวี่ต้าจวิ้นยกมุมปากขึ้นน้อย ๆ แล้วก้าวข้ามตรอกนั้น เดินต่อไปอย่างสงบ