142

บทที่ 142 สหายสารพัดนึก

หลังมื้อค่ำ สวี่ต้าจวิ้นมิได้กลับจวนสกุลฟาง หากแต่ตรงไปยังร้าน บอกกล่าวเรื่องร้านหม้อไฟกับผู้เฒ่าสวี่และคนในบ้าน ผู้เฒ่าสวี่ฟังแล้วถึงกับตะลึง

“เมื่อตอนเที่ยงเพิ่งกินหม้อไฟไปเอง ตอนบ่ายพวกเจ้าก็จะลุกขึ้นมาเปิดร้านหม้อไฟกันเสียแล้วหรือ? เงินก็รวบรวมกันเสร็จสรรพ? เท่าไรนะ? เจ็ดร้อยตำลึง! โอ้ สวรรค์เอ๋ย!”

“ลิ่วหลางเอ๋ย เราทำได้หรือไม่กันแน่ อย่าหลอกลวงผู้คนเชียว หากขาดทุน เราจะได้เป็นการผูกเวรกับเขาเสียเปล่า ๆ เจ้าแต่เดิมกับสหายเหล่านั้นก็ราบรื่นดีอยู่มิใช่หรือ นั่นมิกลายเป็นศัตรูกันหรือ?”