127

บทที่ 127 การจัดการเรื่องร้านค้า

เมื่อกินหม้อไฟเนื้อแกะและเกี๊ยวเนื้อแกะอย่างเอร็ดอร่อยกันเสร็จ สวี่ต้าจวิ้นกับฟางอวี้ซิงก็ไม่อาจอยู่ต่อได้ ต้องรีบกลับไปที่สำนักศึกษา ระหว่างทางฟางอวี้ซิงก็กลั้นไม่อยู่

“ต้าจวิ้นเอ้ย ไม่นับเรื่องที่เรามีสายสัมพันธ์เป็นญาติกันนะ เราสองคนก็ถือเป็นสหายที่พูดกันอย่างเปิดเผย ไม่ปิดบังใช่ไหม?”

สวี่ต้าจวิ้นพยักหน้าหงึก ๆ “แน่นอนสิ!” สองคนนี้กินข้าว เรียนหนังสือ เดินทางไปกลับด้วยกันทุกวัน สนิทสนมกันจนเหมือนพี่น้องแท้ ๆ

ฟางอวี้ซิงพูดต่อ “เช่นนั้นข้าขอเตือนหน่อยเถอะ คราวหน้าเจ้าอย่าอวดเกินไปนัก การอวดไม่ใช่เรื่องดีนะ”

สวี่ต้าจวิ้น “……”