123

บทที่ 123 เจรจาเรื่องร้านค้า

เดินตรงไปครึ่งถนน ก็ถึงร้านที่ฟางฉางซวี่พูดถึงแล้ว ร้านนี้มีหน้าร้านอยู่สองห้อง แต่ประตูหน้าค่อนข้างเล็ก ถ้าเทียบกับห้องหนึ่งของภัตตาคารใหญ่ ๆ ก็พอ ๆ กัน ด้านหลังมีลานกว้างพอประมาณ มีเรือนสี่ห้องสามารถอยู่อาศัยได้ มีทั้งห้องครัวและห้องส้วมครบถ้วน มองดูแล้วก็ถือว่าใช้ได้ทีเดียว

เมื่อเห็นผู้เฒ่าสวี่ดูพอใจ ฟางฉางซวี่จึงรีบติดต่อ “คนกลาง” ที่ดูแลร้านนี้ให้มาทันที พวกคนกลางเหล่านี้ล้วนพูดเก่ง พอเริ่มคุยก็พร่ำคำชมไม่หยุด ราวกับจะกล่อมจนคนฟังเคลิ้ม หากไม่ตกลงเช่าก็ดูเหมือนจะเสียมารยาท