กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 119 พนันกันเถอะ
ในที่นั้นมีผู้คนมาก เสียงพูดจึงอื้ออึง ชุยอู่แม้ไม่ได้เอ่ยคำขู่ให้ชัดนัก แต่สายตาที่ส่งมานั้น กลับทำให้ทุกคนฟังออกว่า “อยู่ไม่ได้” ทั้งสี่คำนี้ มิใช่เพียงหมายถึงการออกจากเขตเมืองเท่านั้น ทุกคนล้วนจำได้ดีว่า เมื่อสองปีก่อน เคยมี ครอบครัวหนึ่งถูกชุยอู่เล่นงานจนพังพินาศทั้งตระกูล ฟางอวี้ซิงที่อยู่ข้าง ๆ ถึงกับรีบดึงแขนเสื้อของสวี่ต้าจวิ้นไว้ด้วยความกังวล