061

บทที่ 61 เคราะห์ร้าย

เมืองอี้หยางฝู่

“ต้องรอถึงเมื่อไรเชียวเนี่ย” จางซิ่วหลานถอนหายใจ ผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วยามจนตะวันเกือบเที่ยง แต่ที่หน้าประตูเมืองก็ยังไม่มีวี่แววใด ๆ ลุงใหญ่จางที่ยืนอยู่หน้าสุดทนไม่ไหว จึงหันไปถามคนที่อยู่ข้างหน้า

“พี่ชาย อยู่ที่นี่เมื่อวานหรือไม่ ตอนนี้เมื่อวานเขาแจกโจ๊กหรือยัง?”

ชายผู้นั้นหันมามอง แล้วขยับเท้าที่ชา “เมื่อวานตอนนี้ โจ๊กเกือบหมดแล้วล่ะ”