054

บทที่ 54 ข้า…ข้าได้กลิ่น…กลิ่นเนื้อ

เห็นสองร่างแน่นิ่งไป ผู้เฒ่าสวี่จึงใช้ให้สวี่ชุนเหอข้ามไปดู สวี่ชุนเหอก้าวยาวกระโดดข้ามลำธาร เดินตรงเข้าไปถึงตัวคนทั้งสอง ยกมือขึ้นอังที่จมูก แล้วก็สะดุ้งถอยกลับ “ไม่มีลมหายใจแล้ว” นี่ถูกฟาดจนตายต่อหน้าต่อตาเลยหรือ?