กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 42 หลานคนนี้แท้จริงมีพรสวรรค์หูทิพย์ฟ้าประทาน!
หมาป่าหิวโซเหล่านั้นไม่ทันได้ระแคะระคายถึงภัยอันตราย ยังเดินย่ำเข้ามาใกล้เป้าหมายเรื่อย ๆ
ครึ่งลี้แล้ว…
อีกยี่สิบก้าว…
ใกล้แล้ว…
มาแล้ว…
ลุงใหญ่จางอ้าปากหาวอยู่พอดี ก็ถูกเสียงแหลมกรีดร้องแผดขึ้นกลางราตรีจนสะดุ้งเฮือก เกือบจะกัดลิ้นตนเองเสียด้วยซ้ำ “มีคนลักเด็กแล้ว!!!”