033

บทที่ 33 มีน้ำแล้ว!

สวี่ชุนซานได้ฟังคำบอกของเจ้าลูกชาย จึงหยุดพักหายใจให้คลายแรง แล้วรีบหันตามทิศที่บุตรชี้ทันที

พอเห็นเข้ากับตา เขาก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้ “ทำอะไรกันอยู่นั่น? ออกจากป่า เลี้ยวตรงโค้งแล้วขึ้นเนินเล็กน้อยก็ถึงกันแล้ว เพียงแค่นี้เอง ตะโกนให้ดังก็ยังได้ยิน ยังยืนอ้อยอิ่งทำอะไรกันอยู่?”