025

บทที่ 25 เป็นลม

แต่เพิ่งอ้าปาก ก็ต้องกลั้นไว้ในใจ เวลานี้ต่อให้ได้ดื่มน้ำเพียงอึกหนึ่ง ก็ไม่ช่วยอันใดนัก ควรเก็บไว้ รอถึงยามคับขันค่อยดื่มจะดีกว่า ผู้เฒ่าสวี่หมดเรี่ยวแรงทั้งร่าง นั่งพิงต้นไม้จนร่างอ่อนระทวย มองไปทั่วป่า เห็นแต่ความโล่งเปล่า ก็ตีอกสั่นอยู่ในใจ กว่าจะถึงเขตชิงโจว อย่างน้อยก็ยังเหลืออีกสิบสองถึงสิบสามวัน คนอาจทนอดอาหารได้ แต่จะอดน้ำถึงครึ่งเดือนเชียวหรือ?