เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 493 ตอนอวสาน
อารามเต๋าเก่าแก่แห่งหนึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางป่าเขาอันลึกสงบ
ชายหนุ่มผู้สวมอาภรณ์นักพรตกำลังกวาดถนนอยู่หน้าอาราม รอบกายนอกจากเสียงนกร้องในป่าแล้ว ก็มีเพียงเสียง "สวบสวบ" ของไม้กวาดที่กวาดผ่านพื้น
จนกระทั่งเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นบนทางเขาภูเขา ชายหนุ่มจึงหยุดการกระทำลง
"ลุงจวง ทำไมถึงมาที่นี่ได้ครับ" มู่หนานเผยเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ
"ฉันเกษียณแล้ว ก็ย่อมอยากมาเดินเล่นเที่ยวบ้างสิ"
เหล่าจวงมองไปรอบ ๆ แล้วยิ้มให้เขา "ที่ตั้งสำนักบนภูเขาของพวกเธอนี่ดีจริง ๆ ภูเขาสวยน้ำใส อากาศก็สดชื่น ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนั้นนักพรตชราคนนั้นไม่ยอมไปอยูกับหน่วยพิชิตเรื่องพิศวง"
"ที่นี่ของพวกเรา...ดีจริง ๆ ครับ" มู่หนานเผยยิ้มบาง "ลุงจวงเชิญครับ"
หลังจากหน่วยพิชิตเรื่องพิศวงปรับโครงสร้างใหม่ มู่หนานเผยไม่ได้เลือกที่จะอยู่ต่อ แต่กลับมาที่สำนักบนภูเขาที่อาจารย์เคยอยู่