กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 394 ดับตะวัน
พนักงานขายตั๋วคนนี้ไม่ใช่พนักงานขายตั๋วตัวจริงเลยสักนิด เธอไม่มีกฎ ไม่มีทักษะและไอเทมด้วยซ้ำ
เธอไม่ได้ปรากฏตัวเฉพาะในเวลาหนึ่งหรือภายใต้เงื่อนไขเฉพาะเท่านั้น การปรากฏตัวของเธอยังมีความสุ่มอยู่ระดับหนึ่ง
ความทรงจำของเธอว่างเปล่า เธอรู้เพียงว่าเมื่อตนเองยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ขายตั๋ว ก็ควรให้ป๊อปคอร์นและเครื่องดื่มแก่ลูกค้า แต่ไม่ขายตั๋วภาพยนตร์
มีเพียงผู้ชมที่ได้รับเชิญเท่านั้นจึงจะดูภาพยนตร์ในโรงภาพยนตร์กาลเวลาได้ นี่คือกฎเหล็ก
เธอจึงมองข้ามความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในล็อบบี้โรงหนัง เพราะเธอไม่ได้รับผิดชอบเรื่องนี้ เธอเป็นเพียงเงาสะท้อนของเวลา ที่ดำเนินตามกฎอันเป็นกลไก