กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 301 การเฝ้าระวังมีอยู่ทุกหนแห่ง
ช่างเถอะ ในเมื่อทั้งกฎและทักษะล้วนใช้ไม่ได้ผล งั้นฉันอ่านความทรงจำไปเลยก็แล้วกัน
เจียงเฉิงใช้การอ่านความทรงจำกับ 006 คราวนี้เธอถึงกับเห็นภาพขึ้นมา
เป็นภาพอันพิลึกพิลั่น เธอเห็นลูกแก้วคริสตัลที่แตกกระจาย อาคารที่พังถล่ม ท้องฟ้าที่แตกร้าว น้ำทะเลที่ไหลทะลักย้อนเข้า……
แต่ทุกภาพล้วนวับผ่านไปในพริบตา สุดท้ายสายตาก็หันไปทางท้องฟ้า ที่นั่นมีแสงสว่างราวกับดวงดาวนับไม่ถ้วนกำลังขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็กลายเป็นแสงจ้า!
จิตสำนึกกลับคืนสู่ร่างในทันที เจียงเฉิงทรุดลงนั่งกับพื้น กอดหัวด้วยความเจ็บปวด