กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 99 มีเพียงไม่กี่คนที่ตื่นรู้
สีหน้าของลุงอวี๋ออกจะงุนงง แต่เขากลับไม่ไล่ตามพวกเธอ กลับย่อตัวลงนั่งยองเพื่อปลอบ "ลูกสาว"
เจียงเฉิงหันกลับไปมองเขาแวบหนึ่ง แล้วถามว่า "เราหนีทำไมกัน? กฎของคณะกรรมการชุมชนแค่บอกให้เพิกเฉยสถานการณ์แบบนี้ ไม่ได้บอกว่าห้ามพูดคุยด้วย"
"แต่เขามีปัญหาชัด ๆ เลยนะ คุณไม่เห็นหรือว่าเขาพูดกับอากาศ?" หมายเลขสามสิบสามพูดด้วยความหวาดกลัว
เจียงเฉิงเลิกคิ้วเล็กน้อย หมายเลขสามสิบสามก็มองไม่เห็นว่ามีบางสิ่งอยู่ข้างกายลุงอวี๋ ครั้งนี้การรับรู้ของพวกเธอตรงกันแล้ว หรือว่าเป็นเพราะพวกเธอเป็นพนักงานกะกลางคืนด้วยกัน?
หรือว่าลุงอวี๋ได้รับการปนเปื้อนที่ลึกกว่า?