0036

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 เธอเป็นคนขาเป๋

เจียงเฉิงมองขาที่ใส่เฝือกของตัวเอง จากนั้นเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบมองไปที่ข้อมือซ้ายของตัวเอง

ตราประทับสีดำรูปสามเหลี่ยมยังอยู่ ไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ เลย

เธอสำรวจรอบ ๆ อีกครั้ง ในห้องผู้ป่วยมีเตียงสองเตียง แต่ละเตียงมีโต๊ะหัวเตียง วางของใช้ส่วนตัวไว้บ้าง ข้างโต๊ะหัวเตียงของเธอยังมีไม้ค้ำยันพิงอยู่ด้วย

หรือว่าตอนนี้เธอรับบทเป็นผู้ป่วยที่ขาหัก?

เจียงเฉิงเห็นเวชระเบียนเล่มหนึ่งบนโต๊ะหัวเตียง จึงยื่นมือไปหยิบมาพลิกเปิด

【กฎการพักรักษาตัวในโรงพยาบาลแสงทมิฬ】

1. เธอเป็นคนขาเป๋ คนขาเป๋วิ่งไม่ได้และกระโดดไม่ได้ แต่ตาของคนขาเป๋นั้นดีมาก