เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 297 การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
ทว่าสิ่งที่เขาต้องเผชิญหน้าคือซุนเซิ่ง
ในวินาทีที่ปลายเท้าจากการเตะด้านข้างเชิงหยั่งเชิงของอเดซานย่ากำลังจะสัมผัสกับหัวเข่าของเขา ซุนเซิ่งก็ขยับตัว!
เขาไม่ได้ถอยหลังหรือยกเข่าขึ้นป้องกันอย่างที่ใครต่อใครคาดไว้ แต่กลับทำในสิ่งที่ทำให้ผู้ชมทั้งสนาม รวมถึงโจ โรแกน และครูซที่นั่งอยู่บนโต๊ะพากย์ต้องอ้าปากค้าง นั่นคือเขาก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างรุนแรง และรับลูกเตะด้านข้างที่ไม่หนักหนานักนั้นเข้าไปเต็ม ๆ!
“พระเจ้าช่วย! เขารับลูกเตะนั่นเข้าไป!” โจ โรแกนอุทานออกมาโดยสัญชาตญาณ “เขาทำอะไรลงไปเนี่ย?!”
ทว่าในวินาทีต่อมา ทุกคนก็เข้าใจ
อาศัยแรงส่งจากการถูกเตะ ซุนเซิ่งพุ่งตัวไปข้างหน้า ราวกับภูเขาไฟที่ถูกกดทับมานานนับพันล้านปีได้ระเบิดออกมาอย่างกึกก้อง!
ความเหนื่อยล้าที่แสร้งทำขึ้นหายวับไปในพริบตา แทนที่ด้วยจิตสังหารที่เยือกเย็นและบาดลึก!
ความเร็วของเขาพุ่งขึ้นถึงขีดสุดในชั่วพริบตา ลบระยะห่างที่ปลอดภัยสุดท้ายระหว่างทั้งสองคน และพุ่งเข้าประชิดตัวอเดซานย่า!